سلام به ترنمی از جنس عشق

دخترک گلم،

دنیایت همیشه بهاری و روزگارت بی خزان،  ترنم نسیم بهاری بر شکوفه‌های عمرت وزان

این روزها،

روزگارمان همچون چکاچک پرندگان، سمفونی عشق می‌نوازد و تو، تکنواز شور و شادی، بر بال آرزوها سوارمان می‌کنی و تا بی نهایت خیال با خود می بری 

نوای ساز خنده‌هایت بر تار و پود وجودمان رقص می‌آفریند و عطر بهاری شکوفه‌های زندگی‌ات مستی را برایمان به ارمغان می‌اورد

سازت کوک، نوایت بهشتی، بهارت بی نهایت

یادگاری کوچک از آنان که تمام وجودشان برای توست بابا علی و مامان سمیرا

23 اسفند 1390




نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۱٢/٢۳ توسط علی
   درباره وبلاگ

   آخرين مطالب

   دوستان

   آرشيو مطالب

   نويسندگان

   موضوعات

   صفحات جانبي